Londen: Harrods en Bread & Butter Pudding
“Als je naar Londen gaat, moet je ook zeker bij Harrods gaan kijken”, zeiden verschillende mensen tegen me. Niet alleen voor de meest uitgebreide kerst-afdeling die je ooit hebt gezien, maar ook voor het “foodcourt”, de zalen waar men de etenswaren verkoopt. Aangezien ik er nog nooit was geweest, kon ik die tip natuurlijk niet zomaar links laten liggen. Hup, de metro in dus, op naar Harrods!
Voor degenen die het niet weten, Harrods is het meest exclusieve warenhuis van Londen, en dat merk je aan de uitstraling: glitter, glimmer en een portier bij elke deur (die je dringend doch vriendelijk verzoekt je rugzak af te doen, het is namelijk nogal vol in Harrods, met zowel spullen als mensen). Verder merk je die exclusiviteit natuurlijk ook aan de prijzen!
Ik heb me netjes gedragen, 1 stukje Engelse kaas en 7 mooie kerstversieringen voor in de kerstboom, die bij thuiskomst meteen zijn gebombardeerd tot familie-erfstuk voor Mini-Me……als ze het tot die tijd redden. Eentje is er al gesneuveld door het omvallen van de boom. We vermoeden dat ons (inmiddels dus niet meer) loslopende konijn er iets mee te maken heeft gehad, aangezien het lichtjessnoer die ochtend ook opeens uit diverse delen bestond.
Konijnlief belandde dus weer achter tralies en daar moet hij niet zeuren aangezien de kerst voor hem ook best anders had kunnen aflopen.
Terug naar Harrods, het foodcourt. Wat een afdeling! Kaviaar, kreeften, kazen, vleeswaren, grote gedroogde hammen, vreselijk mooi versierd gebak, maar ook brood, groenten, aardappelen en fruit. Allerlei kant-en-klare hapjes en maaltijden in Chinese, Libanese, Engelse, Vietnamese, Japanse, Mediteraanse, Halal en Kosjer uitvoeringen, als ware je bij een supergrote traiteur. Bonbons, toetjes en taarten. Plus nog een aantal barretjes waar je ter plekke eten kunt bestellen: pizza’s, sushi, tapas, sandwiches. En de beroemde tearoom met bijzonder weinig tafeltjes (als er plek zou zijn voor iedereen is het natuurlijk niet exclusief meer). Zoals gezegd heb ik me erg netjes gedragen, al vond ik (als kaasgek) een grote aardewerken pot met Stilton bijzonder verleidelijk!
’s Avonds aten we als toetje een typisch Engels nagerecht: Bread and Butter Pudding, waarvan hieronder het recept.
Bread and Butter Pudding
Dit toetje is stevige winterkost!
- 25 gram roomboter op kamertemperatuur
(plus iets extra voor het invetten van de ovenschaal)
- 8 sneetjes witbrood, zonder korst
- 50 gram rozijnen
- 2 theelepels kaneelpoeder
- 300 ml volle melk
- 100 ml slagroom
- 1 vanillestokje
- 2 grote eieren
- 25 gram suiker
Vet een ovenschaal (met een inhoud van ongeveer 1 liter) in met een beetje boter. Besmeer elk sneetje brood aan 1 kant met roomboter en snijd elk sneetje in 4 driehoekjes. Leg een laagje brood, boter aan de bovenkant, op de bodem van de schaal en verdeel er wat rozijnen en kaneel over. Maak dan de volgende laag, met weer rozijnen en kaneel, totdat het brood op is. (Eindig met een laagje brood).
Verwarm de melk met de slagroom en het vanillestokje tot aan het kookpunt, laat het vijf minuten trekken, zonder te koken. Verwijder het vanillestokje, snijd het in de lengte open en schraap met een mes de zaadjes eruit. Doe deze zaadjes terug in de pan met melk en room.
Klop in een grote kom met een garde de eieren met driekwart van de suiker totdat het goed gemeng is.
Voeg het warme melkmengsel toe en roer alles goed door elkaar.
Giet het over het brood in de ovenschaal, bestrooi met de overgebleven suiker en laat dit 30 minuten staan.
Verwarm de oven voor op 180 graden. Plaats de ovenschaal in het midden van de oven en bak de pudding 30 tot 40 minuten, tot dat de bovenkant mooi goudbruin is gekleurd.
